Trasa Żbików i Niedźwiedzi którą zarejestrował GPS
Sobotni bieg na ostatnim biwaku naszej drużyny zakończył się pewną drobną zagadką… gdzie były Żbiki i Niedźwiedzie, kiedy ich nie było 😉 Zacznijmy może jednak od początku! W początkowej fazie tego biegu, wszystkie znaki na ziemi i niebie wskazywały, że przeprowadzony zostanie on wyjątkowo sprawnie, bez żadnych obsuw. Patrole poruszały się w terenie bardzo pewnie, trafiały bezbłędnie z punktu na punkt, a dodatkowo sprzyjała pogoda. Mammuty były pod wielkim wrażeniem, bo po ledwie 3 godzinach pierwsze patrole walczyły już z zadaniami na czwartym punkcie kontrolnym.
MakGajwer próbuje złapać dech 🙂
Żeby nie było zbyt kolorowo… niestety od tego miejsca wszystko się posypało i dwa prowadzące patrole – Żbiki i Niedźwiedzie z 77MDH przepadły bez wieści. Na próżno wyczekiwaliśmy ich na punkcie nr 5, zwyczajnie gdzieś zapadli się pod ziemię 😉 Dopiero około godziny 16, oba patrole zmordowane i spocone „jak kobyła po westernie” dotarły na punkt Chmury umiejscowiony na „górce uazowej”. Zmęczenie chłopaków było aż nadto widoczne, z niektórymi osobnikami typu MakGajwer czy Pluton ciężko było się dogadać. Mimo lekkiego „obłędu” w oczach, udało im się zaliczyć punkt nr 6, a następnie ruszyć do punktu siódmego, gdzie już czekał na nich gar gorącej grochówki ze świeżutkim chlebem. Apetyt chłopaki mieli iście wilczy… tak że wielki gar zupy został opróżniony do cna. Po zjedzeniu zupy, powłócząc nogi, obie ekipy udały się w kierunku szkoły na spoczynek.
W szkole przyszedł czas na skorzystanie z najnowszych technologii, z których ostatnio korzysta nasza drużyna. Sprawdziliśmy zapis rejestratora GPS, który monitorował zastępy poruszające się w terenie. GPS Niedźwiedzi działał słabo i zarejestrowana trasa była mocno porwana i nieczytelna. Za to zapis z GPS’a Żbików był w 100% ok i tym sposobem zdobyte dane prezentujemy poniżej.
Po raz kolejny 77 Mazowiecka Drużyna Harcerska dotrzymuje tradycji, właśnie minął nam kolejny Biwak w Młodzieszyńskich Lasach – podtrzymujemy tą tradycję od 1996 roku. Chyba każdy z harcerzy 77MDH wypatrywał z niecierpliwością 7 lutego, czyli momentu wyjazdu. Tego dnia, gdy na zegarkach ukazała się godzina 18.20 wyruszyliśmy spod ZSP nr 4 w Żyrardowie , aby gnać pędem do miejsca zakwaterowania (chociaż pędem to może za dużo powiedziane, bo fatalna tego dnia pogoda powodowała, że nasze samochody poruszały się iście żółwim tempem). Biwak zimowy był kolejną okazją do spotkania z naszymi przyjaciółmi z 9 WDH.
Zastęp V Niedźwiedzie na trasie sobotniego biegu
Czwartkowy wieczór potraktowany został dosyć rozrywkowo. Poza rozlokowaniem w szkole, było sporo czasu na szaleństwa i przeróżne harce. Dzień zakończyliśmy niespodziewanym poczęstunkiem, po którym Wallson pożegnał wygnał nas do spania jednoznacznym „dobranoc Żbiki i niedźwiedzie”. Piątek zaczął się dla nas wczesną pobudką i śniadaniem, po których przyszedł czas na realizację zadań. Pierwszym z nich było przeprowadzenie zwiadu w pobliskiej wsi i dowiedzenie się jak najwięcej o szkole (w której przyszło nam biwakować), jej patronie oraz historii okolicy. Zebrane wiadomości kazano nam przedstawić w ciekawy i niepowtarzalny sposób podczas pierwszego świeczowiska, które zostało zaplanowane na wieczór. Po zwiadzie było trochę czasu na regenerację i ogrzanie się, bo na czas naszego biwaku zimowego wróciły dosyc spore mrozy. Aura sprzyjała nam wyjątkowo bo spadło sporo śniegu, dzięki czemu przed obiadem 9 WDH zorganizowała fajny kulig 😉 Wieczorem przedstawiliśmy nasze „genialne” pomysły na prezentację informacji zdobytych podczas zwiadu. Przyniosły one nam wiedzę o otaczającym nasz terenie oraz duże dawki śmiechu. Ciężko było się nie śmiać z tego co przedstawiły wszystkie z patroli 🙂
Drugą częścią Zadań Biwakowych było przemierzenie trasy , która sprawdzała nasze umiejętności. Nowością tym razem było , że Wallson poszczególnym osobom z patrolów zaaplikował do telefonów z GPS’em programik , który pokazywał trasę jaką przebył patrol. Punktów było siedem , a na każdym z nich wykonywaliśmy różne zadania , od ćwiczeń celności strzałów z wiatrówki , poprzez nadawanie wiadomości morsem , aż do ćwiczeń sprawnościowych u Chmury. Oczywiście punkty były ocenianie. Ostatecznie klasyfikacja ułożyła się w następujący sposób:
I Miejsce – Patrol III Żbiki – 22pkt
II Miejsce – Patrol I Lisy/ Patrol Kukuła 9 WDH – 17pkt
IV Miejsce – Patrol V Niedźwiedzie – 14pkt
V Miejsce – Patrol dh.Karola 9 WDH – 12pkt
Apel kończący nasz wspólny biwak
Wszystkie zadania były specjalnie przygotowane , abyśmy mogli sprawdzić , w czym jesteśmy nieźli , co nam idzie bardzo dobrze , a co trzeba poćwiczyć. Na siódmym, ostatnim punkcie mieliśmy szansę spróbować wyśmienitej zupy ugotowanej przez Śliwka i harcerzy zdających na sprawność „Kuchcika”. Nie można pominąć chleba , którego rodzaju nazwę pominę oraz kiełbaski upieczonej na ognisku. Mnóstwo zabawy również dostarczyło karaoke , zorganizowane przez naszego drużynowego. Była to niepowtarzalna szansa , aby wyłonić talenty muzyczne wśród naszych pobratymców z drużyny oraz kolegów z 9 WDH. Spotkaliśmy się z piosenkami znanymi przez znaczną większość harcerzy , jak np. „Kryzysowa Narzeczona” Lady Pank’a. Stanowiło to również okazję do zabawy , tańców i tym podobnych wygłupów. Niedługo potem zebraliśmy się wszyscy na świeczowisku , ostatnim już z resztą w tym Biwaku. Śpiewaliśmy wspólnie piosenki harcerskie , jak i szanty oraz graliśmy w różne pląsy.
Nasi mistrzowie patelni
W niedzielę rano , po popisowym numerze w kuchni przez Laskę i Popka , poszliśmy pograć w Kartofla na zasadach piłki nożnej , z brakiem możliwości podbijania piłki. Cały Biwak zakończyliśmy Apelem , na którym zostały przyznane sprawności , zaakceptowane próby na stopnie oraz przyjęte skargi/zażalenia i rzeczy znalezione. Oczywiście cały biwak , tym razem zimowy biwak uważam za jak najbardziej udany i jestem zadowolony , gdyż dawno mi nic tak nie zapadło w pamięć jak to wydarzenie. Nawet piękne zapachy , których narobiliśmy masę potrafiły narobić tego klimatu. Był to biwak inny od wszystkich , jednakże każdy jest inny od wszystkich 🙂 Jako jeden z uczestników tego wydarzenia pragnę podziękować za te cudowne chwile. Wiadomo już , że planujemy kolejne biwaki w tejże miejscowości 🙂
Jesienny biwak w Starych Budach k. Młodzieszyna to dla naszej drużyny już dość długa tradycja. Od 1996 roku jeżeli czas nam tylko na to pozwalał, do szkoły w Starych Budach staraliśmy się wybrać każdej jesieni. Lasy otaczające miejsce naszego biwakowego noclegu zawsze pociągały nas swoim urozmaiceniem i przebogatą historią. Zachodnie rubieże Puszczy Kampinowskiej pomiędzy Młodzieszynem a Iłowem to przede wszystkim liczne cmentarze wojskowe Drugiej Wojny Światowej (konkretnie z okresu Bitwy nad Bzurą), wspaniałe polodowcowe wzniesienia, urozmaicony drzewostan, jak również duża ilość dzikich zwierząt. Co roku podczas gier terenowych spotykamy tu dziki, sarny, zające i przesympatyczne łosie.
Już jakiś czas temu stwierdziliśmy, że samotne wyjazdy na Biwak Jesienny są nudne, dlatego też na tegoroczną edycję biwaku zaprosiliśmy dwie zaprzyjaźnione drużyny z Żyrardowa – 9 Wodną Drużynę Harcerską pod dowództwem phm Karola Skonecznego oraz 13 Harcerską Drużynę Specjalnościową, której drużynowym jest phm Grzegorz Rutkowski. Tym samym udało nam się zebrać blisko 50-cio osobową grupę harcerzy, spragnionych wspólnego harcowania przez trzy łykendowe dni. Program przygotowany przez 77MDH oraz uroki terenu dawały gwarancję, że nikt na biwaku nudzić się nie będzie.
Założyliśmy sobie, że biwak będzie miał charakter w znacznej mierze szkoleniowy. W chwili obecnej w składach wszystkich trzech ekip dominują ludzie nowi, a poziom „zbiszkopcenia” uzasadnia przeprowadzenie odpowiednich szkoleń podstawowych. Naukę poprzez zabawę rozpoczęliśmy już w piątek wieczorem, bo zaraz po zakwaterowaniu w szkole i zjedzeniu kolacji wszyscy harcerze, podzieleni na zastępy, dostali do rozwiązania krzyżówkę „Enigmę”, która sprawdzała zarówno wiedzę harcerską oraz znajomość szyfrów. Główną część szkolenia zaplanowaliśmy na sobotę, podczas całodziennej gry terenowej.
Każdy punkt kontrolny podczas sobotniej gry terenowej składał się z dwóch części: teoretycznej oraz rozrywkowej. Staraliśmy się nie zanudzić swoich harcerzy, dlatego też po krótkim wykładzie, uczestnicy mogli np. skorzystać z ciekawego „małpiego gaju” , postrzelać z wiatrówek lub zjeść przepyszną grochówkę która przygotował „Śliwek” do spółki z „Bzykiem”. Na łącznie siedmiu punktach kontrolnych harcerze wszystkich trzech drużyn uczyli się musztry, stopni harcerskich oraz funkcji w zhp, pierwszej pomocy, podchodzenia w terenie, alfabetu morse’a wraz nadawaniem i odbieraniem wiadomości, podstaw obsługi busoli i wyznaczania azymutów oraz sprawnego rozpalania ogniska. W ten sposób w terenie spędziliśmy ponad 6 godzin, przyswajając zagadnienia, które na zbiórkach przyszłoby nam „wałkować” pewnie kilka tygodni.
Dłuuuugi sobotni dzień zakończyliśmy równie długim wspólnym ogniskiem obrzędowym, a pozwolił na to wyjątkowo ciepły jak na tę porę wieczór. Piosenkom, pląsom i zabawom integracyjnym nie było końca 🙂 Kiedy najmłodsi harcerze naszych drużyn zaczęli powoli usypiać na siedząco, uznaliśmy, że czas wrócić n nocleg do szkoły 😉 Dla niektórych był to już nocleg, a dla niektórych ledwie drzemka… bo po ledwie kilkudziesięciu minutach spania, dh. Karol Skoneczny ogłosił dla 9WDH alarm mundurowy, a następnie zarządził wymarsz w las. Jak to w takich sytuacjach bywa, powód ku temu był bardzo ważny… wytrwałość w jedno z druhów 9 WDH w dążeniu do ideału została nagrodzona harcerskim krzyżem.
Niedziela na Biwaku Jesiennym, ma od lat właściwie ten sam przebieg. Rano ciężka pobudka, po niej śniadanie, a następnie zwykle jest organizowany bieg na orientację. Tak też było i tym razem, zaraz po śniadaniu 10 ekip (głównie 3 lub 4 osobowych) ruszyło w teren z mapą na poszukiwanie punktów kontrolnych. Najsprawniejszy w tej materii okazał się patrol nr.1 z V Zastępu 77MDH w składzie (Rzułwik & Rysiek). Po skończeniu biegu na orientację i sprzątnięciu szkoły… zmęczeni ruszyliśmy w drogę powrotną do domu, mając oczywiście nadzieję, że uda nam się tu jak najszybciej wrócić. Kto wie… może już w lutym?
Żeby podsumować rok 2011 w sposób ciekawy, postanowiłem też opublikować kilka ankiet 😉 Poniższe ankiety to takie wspomnienie roku w telegraficznym skrócie… niestety dla osób postronnych może być deczko niezrozumiałe. Zapewniamy! My bawiliśmy się przy tym wybornie. Głosujcie śmiało… zobaczymy co najbardziej przypadło Wam w tym roku do gustu. Ps. Jeżeli ktoś pamięta jeszcze jakieś ciekawe powiedzonka z tego roku, to proszę o wpisy w komentarzach, bo moja pamięć bywa zawodna 😉
